Geysendorpher, Suzanne J.M., Geen tijd voor een aai over de bol ; verbaasde stagair in kindertehuis; in: 0 | 25, Juni 2001  
Pim wil kleuren maar dat mag niet, want de leiding heeft geen tijd om de kast met stiften open te maken. SPH-student Suzanne Geysendorpher liep stage in een leefgroep en beschrijft haar verbazing. ' Iedereen is zo ontzettend bewust aan het opvoeden, waar is de liefde gebleven?'

Geysendorpher, Suzanne J. M., Het zijn de kleine dingen die het doen, Afstudeerscriptie SPH, Ridderkerk, December 2000
...wanneer worden structuur en veiligheid teveel? Wanneer wordt structuur eerder belemmering dan veilige regelmaat? Wanneer wordt veiligheid ontwikkelingsbelemmering? Wanneer noem je het structuur en wanneer is het alleen nog maar streng? Op welk moment loopt de structuur voor de kinderen over in structuur die de groepsleiding zelf nodig heeft om overzicht te kunnen houden? [...]
Hoe kun je op zo’n manier structuur en veiligheid aanbrengen dat structuur en veiligheid geen beperkende factoren zijn en kinderen voldoende ruimte hebben om zichzelf te ontwikkelen en ontplooien?

Hommes, J.P. , Kinderen die je niet gemakkelijk loslaat; Over interacties met kinderen die al in hun eerste relaties teleurgesteld werden. In: J. de Wit, H. Bolle & J.M. van Meel, Psychologen over het kind 5, Wolters-Noordhof, Groningen, 1979.

Maier, Henry W., Zorg weegt het zwaarst; Wat kinderen, thuis of uit huis geplaatst, zeker nodig hebben voor hun ontwikkeling, in: Jeugd & Samenleving, aug-sept 1983, themanummer 'De groepsleider', Herdrukt in De groepsleider, Basisboek voor werkers in de residentiële hulpverlening, door Maurice van Lieshout en Maria Ruigewaard (Red.), 
Acco, Amersfoort/Leuven, 1987
 
Het artikel verscheen oorspronkelijk in Child Care Querterly 8, Fall 1979, Human Sciences Press New York, onder de titel "The core of Care: Essential Ingredients for the Development of Children at Homa and Away from Home".
 
Dat kinderen zorg nodig hebben lijkt zo vanzelfsprekend, zo gewoon dat je er niet bij stil staat. Maar als kinderen in een tehuis komen te wonen en door beroepsopvoeders worden verzorgd, dreigen de gewone dingen ineens minder vanzelfsprekend te zijn. Vooral als er sprake is van behandeling in een tehuis dreigt het bijzondere het gewone te verdringen. 
Bovendien: wat is zorg eigenlijk? Wat houdt het in? Het is de moeite waard daarover verder na te denken aan de hand van het hier vertaalde artikel van Henry Maier. Naar onze mening zou ieder team van groepsleiders regelmatig stil moeten staan bij de vraag hoe het in hun groep zit met de zorg voor de kinderen. De zeven componenten die Maier noemt kunnen daarbij een leidraad zijn (de vertaler).